พอถึงสิ้นปี

อะไรๆ ในปีนี้ก็วิ่งเข้ามาดังรถด่วนของความทรงจำ

ปีนี้อะไรๆเกิดขึ้นเยอะจัด ทั้ง สุข ทุก กดดัน ฝ่าฟัน บลาๆๆๆๆๆ

แล้วก็สิ้นปีอีกนั่นแหละที่เรากะลังจะเห็นจุฬาเป็นสีชมพูจริงๆด้วยสีของดอกไม้ และ เสื้อเชียร์

และเมื่อเกิดอะไรๆที่ได้พูดมาแล้วก็สรุปได้ว่า

เราก็จะจบปีสี่แล้วนะเนี้ย

ใกล้จะต้องออกไปสู่โลกความจริงที่เราจะต้องดำรงอยู่ด้วยลำแข้งของเราอย่างแท้จริง

น่าหวาดหวั่น พรั่นพรึงซะเหลือเกิน

ทางเดินที่แยกออกน่ากลัวทั้งหมด และ ก็ท้าทายในเวลาเดียวกัน

ถึงตอนนี้ทุกคนกะลัง หางาน  หาทางเรียนต่อ หาที่เรียนต่อ หลายๆอย่างว่าไป

บางคนคิดที่จะออกไปหาทางเลี้ยงชีพด้วยความสามารถที่มี