ไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติน้ำหนาวกันมาแหละเมื่อ 25-28 มกราคม 2550

ก็เจออะไรแปลกๆตั้งแต่วันแรกเลยไปที่หมอชิตตอนดึกๆ(สี่ทุ่มกว่าๆแล้ว)เจอแก๊งอาจารย์ที่ภาควิชาฯด้วยแหละมีอาจารย์มากัน 5 ท่านได้แก่

อ.แนบบุญ อ.บุญช่วย อ.ธวัชชัย อ.ชาญชัย อ.สุรีย์ (เออ ก็ แปลกๆดีนะ)

เออ ก็ไปน้ำหนาวกันทั้งๆที่ข้อมูลก็ไม่ค่อยปึ้กอะนะ ไปกัน 8 คน มี เรา แบง ก้าว แป๋ ติ๊ว เหม่ กิ๊ก เชอรรี่

ไปลงที่หล่มสัก ตอนราวตี5 หนาวมากมาย ไอ้ติ๊วกะแป๋มันใส่ขาสั้นไปรองเท้าแตะด้วย (เป็นไงหล่ะมึง หนาวไหม)

แล้วก็หาทางไปต่อที่น้ำหนาวอะนะ

ก็ไปด้วยรถหล่มสัก-ชุมแพ(ก่อนไปก็ได้แวะไปที่ตลาดเช้าด้วย ได้อารมณ์ชีวิตสงบๆดีจังเลย)

ไปถึงก็แย่หน่อยอะ

อากาศก็ดี แต่เสียที่มันแล้งไปหน่อยอะ  ถ่ายรูปออกมาไม่ค่อยสวยเท่าไร แถมฝุ่นด้วย

แต่ไปก็ดีนะ ได้พักผ่อนกายและใจ แถมอาหารก็อร่อยอีก(ชอบมะระหวานผัดไข่ กับยอดฝักแม้วหง่ะ ไว้จะลองทำกินดู)

ไปเที่ยวก็เรื่อยๆอะนะ

มันฮาที่วันนึงไปดูพระอาทิตตกแล้วเพื่อน(เสือก)ได้ยินหนุ่มสองคนคุยกัน(เขามากัน4คน ชาย 2 หญิง 2)ว่า

คืนนี้เราจะกลายเป็นเสือตัวที่11 และ 12 (ไม่รู้ไมเป็น 11กะ12) จะคำรามให้ลั่นป่า(แม่งคุยเรื่องจะ...กันซะงั้น)

อืมแล้วกลางคืนก็ปิ้งมันกินกัน ฮาๆๆหว่ะกินได้บ้างไม่ได้บ้างแล้วก็ดื่มเบียร์แก้หนาว

เออ แล้วอาบน้ำอะ อากาศหนาวยังไงก็น่าจะอาบน้ำเย็นนะ(ได้อารมณ์สุดๆ)แต่ก็ว่าไปงั้นแหละไปกัน8คนกูคนเดียวที่อาบน้ำเย็น

มันต่างที่พื้นฐาน เรามันชอบหนิแล้วก็ตอนกลับ

ต้องไปรอรถหน้าอุทยานรออยู่นานมาก เหมือนไปยืนรับลมหนาว(หรืออาจจะเป็นการไปทำให้ตัวเองหนาวไม่เข้าเรื่อง บรึ้ย)

แล้งเจอกลุ่มพวกขับมอไซอะขับๆอยู่ทักทายเราซะงั้นตลกดี

แล้วก็กลับ กทม ตอนกลับ(ตอนมาเนี้ยตลอดเลย รถแม่งเปิดเพลงลูกทุ่ง กูจะนอน ปัดโธ่) เปิดเพลงหลากหลายกว่า จนกระทั่งหนังเหล็กไหล

อืมๆๆ ก็ดูเรื่อยๆอะนะ รถแม่งขับโคตรช้า ขาไป 5 ชม ขากลับ ล่อไป 8 ชม กูจะบ้า

แถมระหว่างทางกลับเจอรถไอ้คนที่แม่งคุยเรื่องเอากันด้วยเออ เช้าวันหลังจากเราไปดูพระอาทิตตก เราไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ไอ้กลุ่มที่ว่าอะ มันมาสองคน อีกสองคนหายไปไหน?

เออแล้วทริปนี้ก็มีความบาดหมางที่โดนทำให้หายไปด้วย(ระหว่างกิ๊ก กะ เชอร์รี่)ในที่สุดก็แก้ได้ ดีไป

ก็ไม่รู้จะเล่าอะไรให้ใครฟังแล้วแหละ

จบตรงนี้แหละ